ยังมี อรุณรุ่ง ของวันใหม่
ยังมี กำลังใจ ให้เสมอ
ยังมี ห่วงหา สำหรับเธอ
ยังมี ...พบเจอ "อรุโณทัย"
ยังมี อรุณรุ่ง ของวันใหม่
ยังมี กำลังใจ ให้เสมอ
ยังมี ห่วงหา สำหรับเธอ
ยังมี ...พบเจอ "อรุโณทัย"
...อยู่ ณ มุม ๆ หนึ่ง
แว่วเสียง...เหว่ว้า โดดเดี่ยว และเปลี่ยวเหงา
สดับโศลก อันโศกเศร้า...ของ...ชะตา ชีวิต
จมปลัก อยู่ ณ วังวน ที่ยังคง...สงสัย
ตายังคงเห็น...เกลียวคลื่น...เวียนวน
ใจ..ก็เฝ้าบอกตน ว่ามันยังคงเป็น และจะยังคงเป็นอยู่
เข้าใจ...
แต่...ยากที่จะละวางถ่ายถอน...
!!!ชั่ววูบ!!!
....
พลันกระจ่าง...
เพราะจิต...ไร้ปล่อยวาง
วังวน...ปลักตรม อยู่ที่ใจยึดติด ใช่เกลียวคลื่น....ที่แลเห็นเบื้องหน้า
เพียงแค่ดาว(กลางวัน) พราว ๆ อยู่ฟากฟ้า
เคียงคู่ดวงอทิตย(า)ฉาย
โลกกลางวัน จะสวยสด อยู่พราย ๆ
สุข บ่ กลาย ทุกข์ บ่ กล้ำ รักสองเรา..
ฝนกระหน่ำ ฟ้าจะมืด คงไม่หวั่น
ฟ้าจะคล้ำ เมฆจะหม่น คงจางหาย
เพียงอทิตยา แลดาว(กลางวัน) ทอประกาย
บ่ เดียวดาย บ่ เปลี่ยวเปล่า ทุกข์เศร้าใจ..